Geschiedenis van Er op uit!

Hoe is de methode ontstaan?

Ronald heeft zich in zijn periode (2006-2014) als fondsenwerver voor stichting Agapè jaren beziggehouden met wat de Bijbel zegt over omgaan met geld. Ronald raakte er steeds meer van doordrongen dat er in de kerk in Nederland weinig onderwijs is over omgaan met geld en middelen.

‘Weinig onderwijs over omgaan met geld en middelen’

De problemen veroorzaakt door financiën liegen er niet om. Het is de belangrijkste oorzaak voor huwelijksproblemen, familie vete’s, verslavingen en andere uitwassen in de maatschappij. Er is veel onwetendheid over Bijbelse principes op dit terrein, die bij toepassing 9 van de 10 problemen voorkomen. Door de onwetendheid heeft de macht achter geld, Mammon, vrij spel in ons leven. Ook in dat van christenen.

‘Opvallend genoeg geeft de Bijbel

veel richtlijnen voor het dagelijks leven’

Naast het ontbreken van financieel onderwijs, is er ook weinig aandacht voor zaken die hiermee in directe verbinding staan zoals: rechtvaardig zaken doen, zorg voor de arme en de vreemdeling, zorg voor het het land/de schepping, behandeling van dieren, seksuele verhoudingen, etc. En omdat we niet onderwezen en voorgeleefd zijn in deze principes, leven we vooral zoals de hele wereld leeft. We onderscheiden ons niet van nature door onze keuzes in het dagelijks leven van de niet Jezus volgers. Hoe moet de wereld dan weten dat er een liefhebbende God is? Opvallend genoeg geeft de Bijbel veel richtlijnen voor het dagelijks leven en schuwt de Bijbel geen enkel onderwerp. Meer dan 2300 Bijbelteksten spreken over onderwerpen die onder het brede kopje rentmeesterschap te vatten zijn.

Ronald vroeg zich af waarom dit onderwijs in veel kerken ontbreekt terwijl we er naar verlangen. In zijn stille tijd kreeg hij het volgende antwoord: Grieks en Hebreeuws denken. Toen Ronald op basis van deze termen ging zoeken op internet werd duidelijk dat de wortel voor het ontbreken van dit onderwijs ligt in de vroegste kerk.
De aanwijzing Griek en Hebreeuws wijst op het Griekse denken en handelen tegenover het Hebreeuwse (lees Bijbelse) denken en handelen.

Wij leven in een cultuur die doorspekt is met veel Grieks denken. Ook Paulus streed hier al tegen.

Hebben wij nog wel een scherp beeld bij wat typisch Grieks en wat Hebreeuws/Bijbels is? Is onze levensstijl wel voldoende geworteld in het Bijbelse denken?

Hoe kunnen we dit toetsen? Door in de bron voor Hebreeuws denken te zoeken. Vooral in de Tora (de eerste vijf boeken van de Bijbel) staan aanwijzingen voor leven volgens Gods richtlijnen. De Tora vormt niet het fundament van ons geloof. Ons geloof is gefundeerd op de Evangeliën. Wij lezen de Bijbel door de bril van de Evangeliën. Dit is rijk, maar dit houdt ook een gevaar in zich, namelijk dat de boodschap van de Tora minder betekenis voor ons lijkt te hebben. Jezus zei echter al in de Bergrede, dat geen tittel of jota van de Tora zal vergaan tot het einde van de wereld (Matteüs 5:17-20).

‘Grieks versus Hebreeuws denken’

Hij kende de Tora veel waarde toe. Wij onderzoeken de richtlijnen echter nauwelijks op toepasbaarheid in ons eigen leven. Dit komt door het schisma (scheuring) dat ontstaan is tussen de christenen en de Joden in de eerste eeuwen van de kerk. Wederzijds verfoeiden de gelovigen elkaar. Dit heeft er voor gezorgd dat alles wat riekte naar Joodse gebruiken en het jodendom, zoals de Tora, door de kerk werd gemeden. Veel Joodse gebruiken komen rechtstreeks uit de Bijbel, maar wij zijn er van vervreemd zonder dat we het weten.

Toen duidelijk was dat het ontbreken van dit onderwijs zo’n diepgaande oorzaak heeft, werd duidelijk dat dit alleen weer geleerd kan worden door de kinderen hier in te onderwijzen en ze een levensstijl aan te leren die gebaseerd is op Hebreeuws/Bijbels denken.

Hoe kan dit Hebreeuwse denken op een natuurlijke wijze weer uit de Bijbel naar boven worden gehaald?

De gedachte was dat het onderwijs aan de kinderen veel van de geboden van de Tora zou moeten bevatten. Maar er was een gevoelsmatige drempel om geboden te gaan behandelen met de kinderen, omdat dit al snel riekt naar wetticisme en dat ze vooral gelden voor het Joodse volk in hun tijd. Ronald stuitte in zijn zoektocht (in februari 2014) op een onderzoek van Dr. Dirk Monshouwer, die een oeroud Joods leesrooster van de Tora verbond met de Evangeliën. Het gaat om de Driejarige Tora-Cyclus. Dit leesrooster legt een aantal geheimen uit de Bijbel bloot:

  1. Bij het lezen volgens het leesrooster komen alle feesten uit Leviticus 23 door het jaar heen, precies op de data van de Joodse kalender, aan de orde. De thema’s van de gelezen verhalen, laten iets zien van wat er herdacht of gevierd wordt tijdens die feesten. Dit is wonderlijk om te zien.
  2. Het leesrooster onthult/voorzegt de heilsgeschiedenis door de Messias, Jezus Christus, voor de lezer, vanuit de Tora. De Tora wordt daarom ook wel het vijfde evangelie genoemd, omdat het zo duidelijk laat zien waarom we een verlosser nodig hebben.
  3. De Evangeliën zijn in hetzelfde ritme geschreven als dit leesrooster. Dit maakt het mogelijk om bij iedere les de verbinding te leggen tussen wat er gebeurde met het Joodse volk en de vervulling daarvan door Jezus Christus. Het laat zien dat de Bijbel een geheel is, waarbij Genesis 1 net zo belangrijk is als Johannes 1. De Vader, de Geest en de Here Jezus waren bij de schepping aanwezig en betrokken.
  4. Er zijn vele koppelingen naar de psalmen en de profetieën in het oude en het nieuwe testament.

Dit leesrooster maakte de weg vrij om het Bijbels onderwijs te starten vanuit Genesis 1 en zo chronologisch door te werken naar Openbaringen. Onderweg ontdekken de kinderen hoe alles in elkaar grijpt en verwijst naar Jezus Christus. En onderweg staan we onder andere stil bij de betekenis van de geboden voor ons dagelijks leven.

Dit leesrooster was een verhoring van gebed, want het geeft een basis om de hele Bijbel te behandelen van Genesis tot Openbaringen. Toen deze puzzel zo in elkaar viel, is Ronald vol goede moed gestart om een zesjarig programma te ontwikkelen.

Wat is anders aan deze kinderwerkmethode?

‘De kinderdienst wordt een werkplaats.’

Het geloof doen:

Het Hebreeuwse denken gaat er vanuit dat je God leert kennen door te gaan doen wat Hij zegt. “Volg mij”, zei Jezus tegen zijn discipelen. En ze gingen achter Hem aan en gaandeweg kwamen ze tot erkenning dat Hij de Zoon van God is. Deze methode laat de kinderen heel veel dingen doen. Allerlei verwerkingen in spelvorm, die verbonden worden met het Bijbelgedeelte dat die week wordt behandeld.
De kinderen worden er tweewekelijks op uit gestuurd om in praktijk te brengen wat ze hebben geleerd, op Xpeditie. (De X is de afkorting van het Griekse Xristus). Net als de discipelen. Als ze terugkomen wordt er geëvalueerd. Net als Jezus deed. Dit is een junior discipelschapstraining.

De moestuin:

De kinderen gaan wekelijks de moestuin in. Met al hun zintuigen ontdekken ze de schepping en leren ze heersen over een klein stukje van de schepping. Door de moestuin wordt gebouwd aan de relatie tussen de Schepper, schepping en de mens.

De kinderdienst wordt een werkplaats. Dit is de grootste waarde van deze methode.

NederlandsEnglish
Naar boven