Ik wil jullie vertellen over Agosthinó toen hij 12 jaar oud was. Hij leeft in Mozambique, een van de armste landen van de wereld. Mozambique ligt onderin Afrika, naast het eiland Madagaskar. Hij woont in het noorden van Mozambique waar bijna iedereen Moslim is en Agosthino dus ook. Hij woont in een klein dorpje samen met zijn moeder en stiefvader en zijn zusje Julia. Zijn stiefvader is visser op de rivier en zijn moeder verkoopt producten op de lokale markt.

Twee jaar geleden was hij 12 jaar. Agosthino ging wel naar school, maar had geen interesse om iets te leren. Na school zwierf hij op straat en maakte hij vaak ruzie. Hij was vaak betrokken bij conflicten in het dorp. Van zijn ouders trok hij zich niets aan, die wilde alleen maar dat hij stomme klusjes zou doen. Zijn moeder vond dat heel moeilijk. Agosthinó zelf voelde zich eenzaam en hunkerde naar betekenis in zijn leven, maar hij had geen idee waar hij dat zou kunnen vinden.

De situatie van vele kinderen

Dit is de situatie waarin miljoenen kinderen zich bevinden in Afrika en Azië. Ook kinderen van christelijke ouders gaan vaak niet naar de zondagsschool. Simpelweg, omdat er geen zondagsschool is. Kinderen weten daarom niets over Jezus en wat in de Bijbel staat. In Afrika en Azië is de gemiddelde gezinsgrootte 4 en half kind per gezin op het platteland. Met andere woorden, er zijn verschrikkelijk veel kinderen, maar er zijn bijna geen kinderwerkers.

Met Let’s go! richten wij ons op het bereiken van de kinderen die nu GEEN kans hebben op zondagsschool onderwijs. EN we leren ze om duurzaam te landbouwen.

Ik wil je daarom graag vertellen hoe het nu met Agosthinó is.

Vervolg Agosthinó

Anderhalf jaar geleden gingen een paar van Agosthino’s vrienden naar een jongeren club toe 4 kilometer verderop. Het was iets nieuws. De Vamos club, wat in het Portugees Let’s go! is. 

Toen hij binnenkwam zaten daar al 50 andere tieners. Hij was heel benieuwd wat ze zouden gaan doen. Hij begreep in het begin niet veel van wat ze vertelden, maar de sfeer was goed en ze gingen iedere les op stap naar een boerderij om te moestuineren. Dat was wel 5 kilometer lopen in de bloedhitte, maar het was gezellig onderweg. De leider Botomane, was een heel aardige man, die veel over God vertelde en hoe God alles had gemaakt wat ze zagen. Agosthinó vond het interessant wat Botomane vertelde. Het was heel anders dan op school. Hier kon je wat van leren. Iedere week vertelde Botomane weer over dat God wil dat we liefdevol zijn voor elkaar. 

Al vrij snel begon Agosthinó’s gedrag te veranderen. Hij vertelde vorige week het volgende aan Botomane. Voordat ik naar de zondagsschool ging maakte ik altijd ruzie. Dat komt doordat ik zonder christelijk onderwijs ben opgegroeid, waardoor ik geen referentiekader had voor waarden zoals vergeving, liefde voor anderen en respect.

Ik ben thuis tegenwoordig kalmer en gehoorzamer en heb nu meer zin om te leren. Ik heb over zijn houding nagedacht en streef naar vrede met zijn vrienden. Ondanks mijn andere religieuze achtergrond ben ik geïnteresseerd om meer over Jezus te leren en een voorbeeld van verandering in mijn gemeenschap te zijn.

Maak een hoopvolle toekomst mogelijk voor andere jongeren

Dit is wat we alle kinderen gunnen. De kans om Jezus Christus te leren kennen. En ze een betere toekomst te geven, door ze life skills mee te geven, zodat ze een voorbeeld kunnen zijn in gemeenschappen.

Om dat mogelijk te maken moeten we echter zondagsschool leiders opleiden.

Wij reizen zelf naar deze landen toe en trainen partners en kerken, die dan zelf hun mensen weer trainen. Wij hebben een 10 daagse training ontwikkeld waarmee we de zondagsschoolleiders een vliegende start geven om een zondagsschool te starten.

Ik wil jullie uitnodigen om dit mogelijk te maken. Je kunt investeren op de volgende manieren.

Of ga naar www.kinderwerkeropuit.nl/geven.